CIN1Hoe de Cook Islands News dankzij het internet een gitzwarte toekomst denkt te overleven.

Middenin de Stille Oceaan, op het eilandje Rarotonga, bestiert John Woods zijn Cook Islands News. Woods is een veteraan uit de Nieuwzeelandse journalistiek die vijf jaar geleden een innovatieve taak voor zich zag weggelegd in deze tumultueuze uithoek van de wereld. De extreme klimatologische en politieke omstandigheden lijken hem daarbij niet te deren. “Ik ben te oud om me zorgen te maken. Dit is mijn laatste job, ik heb niets te verliezen.”

Vierhonderd kilometer westwaarts ligt het nog kleinere Aitutaki. Het achttien vierkante kilometer metende pareltje onder de Cook Islands ligt er ontredderd bij. Tachtig procent van de huizen is gedeeltelijk tot geheel verwoest en alle bloemen en vruchten zijn de Pacific ingewaaid. Tussen ontwortelde cocospalmen staan witte koepeltenten van het Rode Kruis met veldbedden erin. De palmen die nog overeind staan, ogen bruin in plaats van groen.

De ochtend na hurricane Pat op 10 februari, vertellen ooggetuigen, liep iedereen huilend rond. De een had de nacht biddend in zijn badkamer doorgebracht, de enige ruimte van het huis die nog overeind stond. De ander schrok wakker toen het dak van de buren zijn plafond doorboorde. Door een wonder raakte slechts een man gewond.

Het duurde enkele weken voordat de ergste ravage was opgeruimd. En toen kwam er, na de aardbeving in Chili, een tsunamiwaarschuwing, die de nog halfverdoofde bevolking de enige heuvel van het eiland op deed vluchten.

Diepgelovig als de veertienhonderd eilandbewoners zijn, slaan ze ook deze zondag hun kerkdienst niet over. De storm was geen straf van God, predikt de dominee van de grootste kerk van het eiland. Natuurlijk, we hebben gezondigd, maar doet iedereen dat niet? Amen, roept een oudere vrouw.

De Islanders zijn beroemd om hun meerstemmige kerkzang – half psalm half traditional – waarin groepjes mannen en vrouwen elk een eigen melodielijn volgen. En dat met een kracht die je vol raakt: een hurricane van schoonheid.

‘We don’t fraternize at the bar’
Nu de stormen elkaar steeds sneller opvolgen, is een goede, onafhankelijke krant essentieel. De Cook Islands News maakt die rol waar door alle fases tijdens en na de rampen gedegen en kritisch te volgen. Vooral bij de besteding van hulpverleningsgelden en herbouw van huizen is het opletten geblazen. Niet voor niets leeft Woods op voet van oorlog met de plaatselijke, grotendeels corrupte, politiek. “Van de vierentwintig parlementariers zijn er maar drie of vier echt aan het werk – de rest neemt het ervan. We volgen ze kritisch, we don’t fraternize at the bar.” Hij grijnst en wijst naar een stapel dossiermappen. “Allemaal rechtzaken. Ze kosten ons veel geld, maar we houden vol.”

As solid as the islands we stand for’, staat er trots op de affiches van Woods’ krant. Toch is het de vraag hoe solide zijn eilanden nog zijn. Wat elders nog “toekomstige gevolgen” van de global warming heten, is hier voluit gaande. De oceaanspiegel stijgt zodanig dat gebieden onbewoonbaar worden. Zorgelijk is de toekomst voor de Outer Cook Islands, die maar vijf meter boven de zeespiegel uitsteken. Het niet tot de Cook Islands behorende Vanuatu is voor een deel al geëvacueerd en verderop in de Pacific zinkt Tuvalu weg in de oceaan.

En daar blijft het niet bij. Overal verbleekt en verbrokkelt het koraalrif door de opwarming en verzuring van het zeewater. En dan zijn er de superstormen, talrijker en verwoestender dan eerst. De hurricane van zojuist op Aitutaki had kracht 3, wat vergelijkbaar is met Katerina bij New Orleans. Gisteren raasde er een storm met kracht 4 over de naburige Fiji’s, en bij de Solomon Islands loert er zelfs een met kracht 5.

Frusterend genoeg ligt de belangrijkste oorzaak van de problemen, global warming, buiten het journalistieke bereik van de krant. Woods, enigszins grimmig: “Over dat probleem hebben we hier nauwelijks controle. Het is aan de grote landen om protocollen na te komen en te stoppen met ruziën zoals in Kopenhagen.”

Uitdunning van de plaatselijke bevolking
Toch is dat niet Woods’ grootste probleem. Dat is de uitdunning van de plaatselijke bevolking. Die trend was al langer gaande maar bereikt nu een kritiek stadium. Volgens een studie van de Australische regering, schiet het aantal verzoeken van Pacific Islanders om toelating tot Nieuw Zealand de laatste jaren omhoog.

Officieel heeft Rarotonga 16.000 bewoners maar volgens Woods zijn het er nog maar tien- à elfduizend. Stormen te boven komen is één ding, de aantasting van het rif overleven is van een heel andere orde. De Cook Islanders zijn voor tachtig procent van hun inkomsten afhankelijk van de toeristen. Zolang het rif veelkleurig is en voldoende voedsel biedt aan de eromheen zwermende vissen, wil iedereen er kayakken, snorkelen en duiken. Nu het rif aftakelt (en de stormen toenemen), is de verwachting dat de toeristen gaan wegblijven en de lokale economie ineenstort (deskundigen voorzien een miljardenschade voor de Pacific eilanden).

Wat valt er nog te redden aan de Cook Islands News, zou je zeggen. Maar John Woods ziet dat anders. “Het internettijdperk biedt in deze situatie juist groeimogelijkheden. De meeste Islanders die hier wegtrekken, blijven interesse in hun geboorteland houden. Ze hebben hier familie, volgen de politiek en blijven loyaal. Onze toekomstige markt is die van de 160.000 Cook Islanders die intussen overzee, vooral in Nieuw Zeeland en Australie, wonen. Met de papieren krant konden we ze lastig bereiken, met de website is dat eenvoudig.”

Het klinkt te fantastisch om waar te zijn maar de bezoekcijfers van de website liegen er nu al niet om. De Cook Islands News site registreert gemiddeld 2 miljoen hits en 160.000 unieke bezoekers per maand.

Samen met zijn vrouw is Woods sinds twee jaar eigenaar van de krant. Hoe denken ze geld te gaan verdienen aan de site?

Woods: “Gedeeltelijk zal dat uit advertenties blijven komen maar voor een belangrijker deel uit abonnementsgeld. We zijn de website zo aan het herinrichten dat de openingen van artikelen gratis toegankelijk blijven en de rest achter een betaalmuur verdwijnt. Het Murdoch-model, zeg maar.”

Woods’ ogen twinkelen. “Eén van de klappers op de site wordt een blogdagboek, geschreven door een vrouw die nu al achttien maanden in Robinson Crusoe-stijl op eeen van onze Outer Islands leeft. Ze heeft een prachtig beeldende manier van schrijven.”

Verder verwacht hij veel van de open forum-pagina op de site. Cook Islanders, ook de expats, zijn gek op debatteren en Woods heeft in de krant veel succes met zijn beleid om bijdragen-onder-pseudoniem toe te staan als de echte naam maar bij de redactie bekend is.

cook
John Woods (Cook Islands News)

Nog geen reactie — begin de discussie!