vjmovement“There is more then one truth”. Dat is het motto van VJ Movement: een internationaal platform voor videojournalistiek dat een jaar geleden werd gelanceerd. Vanuit Den Haag wordt er een netwerk van 200 videojournalisten en cartoonisten onderhouden. Die journalisten maken videoreportages vanuit hun eigen perspectief over onderwerpen die de nieuwsbulletins normaal gesproken niet zo snel halen. VJ Movement ondertitelt de video’s in verschillende talen en verspreidt ze over de wereld.

Bij het hele proces speelt transparantie een grote rol. De maker van de video gooit alle informatie waar hij zich op baseert online en leden van de VJ Movement kunnen vanaf de pitch tot het eindproduct meepraten over het productieproces.

Houden die mooie ideeën in de praktijk stand? Arend van den Beld, samen met voormalig NOS-correspondent Thomas Loudon oprichter van het netwerk, legt uit.

Hoe gaat het met VJ Movement?
“Ontzettend goed. Er is het afgelopen jaar een hoop gebeurd, maar laat ik bij de meest recente ontwikkeling beginnen. We hebben zojuist een ‘soft-launch’ van onze nieuwe website achter de rug. Op onze oude site kwam het concept van ‘there is more then one truth’ te weinig uit de verf. Je zag dat we een videowebsite waren, maar niet dat we ook een nieuwe manier van journalistiek bedrijven.

We willen de waarde van de verschillende perspectieven van onze journalisten beter benadrukken. Daarom worden nu alle verhalen thematisch gebundeld en op een wereldkaart geplot. Zo kun je in een oogopslag zien hoe er in verschillende delen van de wereld bijvoorbeeld tegen een lastig onderwerp zoals kinderarbeid wordt aangekeken.

Daarnaast voegen we extra informatie toe, zoals rapporten en columns van gastschrijvers. En uiteraard kunnen mensen zelf informatie toevoegen. Op die manier kunnen we een onderwerp echt vanuit alle kanten belichten.”

Het idee was toch dat jullie op den duur genoeg reportages zouden verzamelen zodat de meerdere invalshoeken vanzelf werden belicht?
“Dat klopt, maar in de praktijk ging dat niet snel genoeg en was er geen overzicht. Wij zijn nu veel meer op projectbasis gaan werken. Wij geven nu aan over welke onderwerpen we de komende tijd graag verhalen willen zien.”

Betekent dit dat het idee van de openbare newsroom is komen te vervallen?
“Nee, dat niet. Wij leveren de thema’s, maar onze journalisten kunnen nog steeds hun verhaalvoorstel pitchen en leden van onze website kunnen nog steeds stemmen. Wel is het zo dat tegenwoordig niet alle pitches automatisch op de site komen. We merkten bijvoorbeeld dat er in Zuid-Amerika veel fanatieker werd gestemd dan in andere werelddelen, waardoor we veel video’s uit die hoek kregen. Om te zorgen dat de site niet uit balans raakt, bepalen wij nu op welke video’s kan worden gestemd.”

Het klinkt alsof jullie de regie veel meer in handen hebben genomen.
“Ja, dat klopt. En dan doen we op meerdere vlakken. Zo hebben wij nu ruim 200 journalisten en cartoonisten in ons netwerk. De begeleiding daarvan hebben we het afgelopen jaar echt geprofessionaliseerd. Voordat onze journalisten aan de slag gaan kijken we of het script goed loopt, de essentie van het verhaal klopt en wat de ideeën over beeld zijn. Vaak is dat allemaal in orde, maar in sommige landen staat de videojournalistiek nog gewoon in de kinderschoenen. We reizen dan ook regelmatig naar het buitenland om trainingen te geven. Daar worden we niet heel rijk van, maar goede lokale journalisten zijn gewoon noodzakelijk.”

Toen jullie vorig jaar begonnen met VJ Movement konden mensen voor 50 dollar lid worden van de newsroom en mee beslissen. Moeten ze daarvoor nog steeds betalen?
“Nee, dat is na een paar maanden gratis geworden. Wat we bij de newsroom merkten is dat er toch een bepaalde kritieke massa nodig is om het succesvol te maken. Die massa was in het begin te klein en groeide langzaam. Dat had ook te maken met de vele handelingen die verricht moesten worden en de toegangsprijs die toch aan de hoge kant lag. Daar zijn we dus vanaf gestapt.”

Het was wel een van de pijlers van jullie businessmodel. Heeft dat problemen veroorzaakt?
“Nee, want er zijn een paar nieuwe pijlers ontstaan die we niet hadden verwacht. Zo hebben we een deal met de London School of Economics. Zij willen graag hun wereldwijde onderzoeksprogramma’s verantwoorden met behulp van video. Aan de hand van de onderzoeksresultaten belichten onze lokale journalisten de praktijkkant.

Ook gaat het met ons persbureaumodel beter dan we hadden verwacht. Vanuit de media is er vraag voor het produceren van bepaalde video’s of het afnemen van licenties. Zo de neemt de Wereldomroep iedere maand enkele video’s af en hebben we producties voor RTL gemaakt. Onze cartoons vinden onder andere een plek in het blad New Internationalist.”

Wel hebben jullie afgelopen jaar €75.000 subsidie gehad van het Stimuleringsfonds voor de Pers voor VJM Business. Wat is dat?
“Het geld komt vanuit de Plasterk-gelden. Gelukkig was er ook wat beschikbaar voor innovatie op internet. Wij gebruiken het voor VJM Business. Daarin proberen we het verhaal van ‘outsourcing international media’ verder te ontwikkelen. Je ziet dat er heel veel vraag is naar het werken met lokale journalisten. Partijen, zoals de London School of Economics, willen graag dat wij video’s voor ze gaan ontwikkelen.”

Worden jullie dan een soort Tiva, het Duitse productiebedrijf dat overal ter wereld videojournalisten levert?
“Wij werken wel wat anders. We leveren geen losse diensten, zoals een cameraman, maar alleen kant-en-klare producten. Dat betekent dat we ‘nee’ zeggen als KLM ons vraagt om een bedrijfsfilm te maken. Daar zijn andere partijen beter in. Maar als ze willen dat we een journalistieke reportage maken over een van hun bestemmingen waarop ze vliegen, dan zijn ze bij ons aan het goede adres. Die volledige journalistieke onafhankelijkheid is echt belangrijk. En dat betekent inderdaad dat we af en toe een opdracht mislopen.”

Maar je kan toch niet te vaak ‘nee’ zeggen? Er moet op den duur toch geld binnenkomen.
“De hele mediawereld staat natuurlijk op zijn kop. Net zoals iedereen zijn we op zoek naar nieuwe modellen. Ook dat is een van de redenen waarom we meer op projectmatige basis zijn gaan werken. Daardoor kunnen we veel beter nadenken over voorfinanciering. Bij iedere serie proberen we geschikte partners te vinden.

Alle wegen die te bewandelen zijn bewandelen we, want uiteindelijk moeten we onze eigen broek kunnen ophouden. Daarbij houden we wel vast aan onze filosofie: een wereldwijd netwerk van videojournalisten die op een nieuwe journalistieke manier werken.”

Lex Boon

Nog geen reactie — begin de discussie!