De digitale kiosken Blendle, eLinea en Myjour concurreren nu 2 maanden op de markt voor losse artikelen. Wat is ervoor nodig om levensvatbaar te zijn en welk model heeft de meeste kans op winst? In de papieren Adformatie liet Paul Disco zijn licht schijnen over de verschillen in de businessmodellen. Hier het verhaal met de berekeningen.

Ik denk dat de prijsstelling voor bedrijven als eLinea en Blendle cruciaal zal zijn. Als je nu kijkt naar een abonnement op een krant, dan ben je daarvoor 300 euro per jaar kwijt. Dan krijg je in 300 dagen tienduizenden artikelen. De nieuwkomers zeggen dat je te veel betaalt als je alleen bent geïnteresseerd in losse stukken uit meerdere kranten. Eén stroming wil alleen losse artikelen aanbieden (pay per article (PPA)), de ander zweert bij een abonnement op  een complete databank (all you can read (AYCR)).

Ik denk dat zowel PPA als AYCR-organisaties pas levensvatbaar zijn vanaf 20.000 abonnees (* zie de rekensom onder dit artikel), die gemiddeld een tientje per maand betalen. Pas dan kun je een heel kleine organisatie financieren en elke deelnemende uitgever ter waarde van een modale fte uitbetalen, zeg 50.000 euro per jaar.

Welk model is het goedkoopst?

Als je als lezer per jaar meer dan 500 artikelen koopt, ben je goedkoper uit bij AYCR. Koop je minder dan is PPA financieel gezien aantrekkelijker. Simpel rekensommetje.

De vragen voor beiden zijn:

1. Hoe kom je aan minimaal 20.000 betalende klanten, die ook echt toegevoegde waarde ervaren? Van een muzieknummer weet ik tevoren ongeveer wat ik krijg, dat moet bij een artikel nog maar blijken. En je moet wel een breed assortiment hebben, want als je moet bijkopen, ben je nog duur uit.

2. Plus: in hoeverre blijft het artikel exclusief? Als ik op een andere manier ook aan de essentie van de informatie kan komen, dan is een artikel niet lang waardevol voor een grote groep. Die afweging is sterker bij PPA dan bij AYCR, omdat je bij de eerste eerder het gevoel hebt dat je voor dàt artikel betaalt.

Vragen voor uitgevers

De vragen voor uitgevers zijn:

1. Als alle uitgaven in 1 AYCR-abonnement zitten, dan heb je dus als lezer voor 180 euro minder honderdduizenden artikelen. Ik denk niet dat de papieren propositie van tienduizenden artikelen voor 300 euro dan lang stand houdt. Is deelnemen wel een goed idee?

2. Het maakt voor een consument ook niet meer uit uit welke publicatie het origineel kwam. Een goed artikel is een goed artikel. Wil je als uitgever met AYCR, en mogelijk ook met PPA, de-branding van je merken?

3. Waarom zou je als uitgever hieraan meewerken en 30% van de omzet afstaan aan een derde partij?

Voorspelling

Ik denk dus dat het complete AYCR-abonnement nooit van de grond zal komen, tenzij uitgevers dat zelf opzetten. Maar ook bij PPA is het de vraag wat uitgevers doen. Het, eventueel gezamenlijk, organiseren van een digitale portemonnee voor micro-payments is te doen en wordt in de toekomst alleen nog maar makkelijker. Dan heeft een PPA-uitgever zelf geen toegevoegde waarde meer. En zou een of beide modellen alsnog een succes worden, dan zijn deelnemende uitgevers 30% van omzet kwijt.

*Rekensom

1a. PPA
Laten we aannemen dat het voor uitgevers een interessante bron moet zijn van neveninkomsten, anders hoeven ze er niet aan te beginnen. Bijvoorbeeld, dat ze er netto 50.000 euro per jaar aan overhouden. Ongeveer 1 modale fte.

Dat betekent in het PPA-model, verkoopprijs 50 cent (BTW nog eraf en de PPA-uitgever wil ook 30%) dat ze 200.000 artikelen per jaar moeten verkopen. Stel even dat er 10 uitgevers zijn die zo denken (dagbladen, tijdschriften), dan verdienen ze allemaal 1 fte terug bij in totaal 2 miljoen artikelen. Bij een PPA-uitgever als Blendle werken tenminste 6 mensen zie ik op de site. Laten we die ook 3.000 euro bruto/maand toerekenen, dan komen er nog 1,2 miljoen artikelen bij. Blendle heeft nog meer kosten, maar laat ik daar, behoudend, nog 800.000 artikelen tegenover zetten. Dan is Blendle een bescheiden inkomstenbron als ze per jaar 4 miljoen artikelen verkopen (=2 miljoen omzet)

PPA is alleen interessant als je af en toe een artikel koopt, laten we zeggen voor een tientje per maand. Dan ligt het breakeven punt op 16.700 abonnees. Haalbaar, mits Blendle dus een hele slanke operatie blijft.

1b. AYCR
Het AYCR model gaat uit van een vaste abonnementsprijs. Voor een tientje onbeperkte toegang tot alle artikelen. Ook hier moet BTW vanaf en de marge voor de AYCR-uitgever, resteert circa 5 euro voor de uitgever/auteur. Krijg je in wezen dezelfde verhoudingen als hierboven.

Al 10 reacties — discussieer mee!