De macht van het getal. Dat is dit jaar het thema van het elfde VVOJ Congres in Zwolle. Twee dagen lang komen driehonderd onderzoeksjournalisten uit Nederland en België bij elkaar om van elkaar te leren. Jerry Vermanen en Ruby van der Meijden doen verslag van enkele workshops en sessies.

Al een tijdje loop ik rond met het idee een journalistiek boek te publiceren. Hoe doe ik dit? En wat is slim? Om daar achter te komen bezoek ik de workshop ‘Nieuwe uitgevers voor onderzoeksjournalisten’ tijdens de VVOJ-conferentie om eens te kijken wat er speelt op boekengebied.

Uitgeverij Oostenwind brengt elk jaar zo’n twee tot drie journalistieke boeken per jaar uit. De non-fictie boeken hebben onderwerpen die op een diepgravende journalistieke manier uiteen gezet zijn. Achter deze uitgeverij bevinden zich twee gedreven journalisten: Bram Vermeer, zelfstandig wetenschapsjournalist, en Jaco Boer, freelance journalist. Door hun ervaring als journalist snappen zij waar de auteurs mee bezig zijn. Een boekomslag schrijven is voor hen eenvoudig.

Ten opzichte van een massa-uitgeverij brengt Oostenwind maar twee tot drie boeken per jaar uit. Hierdoor hebben ze veel tijd voor de auteurs ten opzichte van grote uitgeverijen, legt Boer uit. Toch denk ik dat ik, als jonge journalist, dan weinig kans maak met mijn eerste boek. “Het is niet zo dat wij wat minder ervaren journalisten direct uitsluiten,  maar we gaan wel voor minimaal 3000 verkochte boeken per keer.”

Met mijn idee voor een boek over vrouwen in de journalistiek, spreek ik waarschijnlijk een te kleine doelgroep aan, denkt Boer.  “Dan is een grote uitgeverij voor jou wellicht wel interessant. Of je roept hulp in via social media”, zegt Boer. Crowdfunding dus. Klinkt interessant.

Doe het zonder uitgever

Publiceren via een uitgever: het is wel makkelijk. Maar het levert zeker niet het meest op. Van de prijs van een boek gaat 6 procent BTW gaat naar de Belastingdienst, 42 procent naar de boekwinkel en je uitgever wil ook graag nog wat hebben voor PR en begeleiding. Bij 3000 verkochte exemplaren houd je 10.000 euro over als schrijver hoor ik. “Dat klinkt veel”, zeg ik. “Maar je kunt er niet twee jaar van leven”, wijst Vermeer mij terecht.

Auteur Alex van Silfhout, schrijver van het boek Kookkaravaan, ziet weinig toekomst in het verkopen van boeken.  “Ik denk dat je alleen de bestsellerboeken overblijven”, aldus Van Silfhout. “In de toekomst zullen steeds meer boeken via de tabloid gaan.”

Toekomst voor e-books

Oké. Dus mijn idee van een papieren boek kan ik misschien beter laten varen. Dennis Mulkens ziet toekomst in e-books. Hij richtte samen met Dick van der Meer uitgeverij “Het Journalistieke Boek” op. Hij vroeg subsidie aan bij het Stimulerings fonds voor de Pers om een paar keer per jaar een e-boek uit te brengen. Met als onderwerpen nieuwsgebeurtenissen die indruk hebben gemaakt. Het nieuws wordt goed uitgediept en verrijkt met audio, interviews en video. Allemaal eigen producties.

Hij ziet er markt in. “Doordat er minder journalisten op redacties werkzaam zijn, is er minder tijd om nieuwsgebeurtenissen goed uit te lichten.”  Twee weken na het nieuws worden ze op de markt gebracht.

Welke onderwerpen bijvoorbeeld dan? “De twee broertjes die zoek waren, is ongeschikt als onderwerp. Maar wel de hype die het teweeg bracht. Iedereen ging in het weekend met een schop er op uit. Of de Bulgarenfraude, de rel in Haren en Anouk die meedeed aan het songfestival.” De e-books zullen 5,95 per stuk kosten. Mulkens werkt samen met een schare aan freelancers die sterk zijn in tekst, maar ook audiovisueel. Hij kan ze inschakelen wanneer nodig.

Interactie met de lezers

Ook uitgeverij Oostenwind vroeg subsidie aan voor het publiceren van elektronische boeken. Eerst nog voor het doen van onderzoek naar de manier waarop e-books vormgegeven kunnen worden. Want daar is nog weinig over bekend. “Wij willen interactie met lezers, maar wel anders dan bij Wikipedia . We noemen het een Swipebook.  Deze staan ten opzichte van de e-books van Van Mulkens losser van de actualiteit. Zo willen een verhaal maken over de mythen rond energie. Dit is niet tijdgebonden.”

Zo. Ik ben weer wat wijzer geworden. Ik was al geïnteresseerd in de verhalende journalistiek, maar nu nog meer. Aangezien dit toch echt de toekomst zal worden. Daarin denk ik dat de uitgevers gelijk hebben. Verhalen schrijven voor de tabloid. Dan kan ik blijven doen wat ik graag doe, verhalen schrijven, en ik ga mee met de tijd. Perfect. Hier wil ik nog meer over gaan leren…

Al 3 reacties — discussieer mee!