De afgelopen maanden hebben allerlei digitale kiosken voor de verkoop van artikelen het levenslicht gezien. Sinds enkele maanden zijn MyJour en eLinea online, TPO Magazine is al wat langer actief en binnenkort start Blendle. Wat hebben deze platformen freelance journalisten eigenlijk te bieden? Chris Aalberts zocht het uit.

Afgelopen maandag organiseerde de Freelancers Associatie een symposium over nieuwe digitale platforms die freelance journalisten zouden kunnen benutten om hun artikelen rechtstreeks aan lezers te verkopen (lees een verslag op de website van de FLA). Maar wat zijn de verschillen tussen de verschillende initiatieven? En welk platform is het nuttigst voor freelancers?

Vanuit het perspectief van freelancers zouden deze platformen op twee vragen antwoord moeten geven. Ten eerste: hoe kun je als freelancer op deze nieuwe platformen publiceren? Ten tweede: wat levert dat de freelancer financieel op? Een overzicht.

Blendle

Het bekendste initiatief moet nog starten: Blendle is momenteel bezig met het testen van het eigen platform en laat steeds meer bezoekers binnen. Op dit platform bieden veel media als kranten en tijdschriften hun content aan. De lezer kan alles bekijken en dus een eigen selectie maken. Elk gelezen artikel wordt apart afgerekend. Blendle is dus vooral een extra afzetkanaal voor uitgevers van bestaande kranten en tijdschriften.

Freelancers kunnen alleen indirect aan Blendle bijdragen. Het platform is immers een extra verkoopkanaal voor uitgevers. Freelancers moeten hun artikelen nog steeds bij reguliere media zien weg te zetten om deze vervolgens ook op Blendle terecht te zien komen.

De vergoeding voor artikelen van freelancers die ook via Blendle beschikbaar zijn, is volgens Blendle een kwestie die freelancers en uitgevers samen moeten oplossen. Blendle staat daar als het ware buiten. Als de freelancer betaald wil krijgen voor zijn artikel op Blendle, moet hij aankloppen bij het medium waaraan hij het artikel heeft verkocht. Misschien kan hij bedingen dat hij een hogere vergoeding voor het artikel krijgt omdat het ook op Blendle staat. Hoe realistisch dit idee is, is natuurlijk de vraag.

TPO Magazine

Bij TPO Magazine kunnen freelancers een eigen kanaal starten en hier zelf abonnees voor werven. Lezers krijgen toegang tot het kanaal voor 1,79 per maand. Het verschilt per auteur hoeveel artikelen er verschijnen, maar meestal is dit wekelijks. Inmiddels bestaan er veertig kanalen en dit aantal is groeiende. Er was zoveel belangstelling dat er tijdelijk geen nieuwe kanalen bijkomen.

TPO Magazine maakt een journalistieke afweging bij het starten van nieuwe kanalen. Een tweede criterium is dat nieuwe auteurs in staat moeten zijn 25 mensen te laten verklaren dat ze het nieuwe kanaal interessant vinden. Deze personen hoeven vooraf geen abonnement af te sluiten. Negentig procent van de aanmelders haalt dit aantal van 25 niet. Pas als auteurs door de selectie zijn, krijgen ze een eigen kanaal.

Freelancers kunnen bij TPO Magazine dus in tegenstelling tot Blendle wel direct aan de slag met hun eigen werk en dit online publiceren. De inkomsten bestaan uit de abonneegelden en inkomsten van andere platformen waar de artikelen op zijn doorgeplaatst, namelijk MyJour en Elinea. De totale opbrengsten voor auteurs vallen vooralsnog echter tegen. Het gaat hooguit om honderden euro’s. Piet Bakker onthulde bij het symposium er per kwartaal zo’n vijftig euro aan over te houden. De best verdienende auteur verdient op jaarbasis 2.000 euro.

MyJour

MyJour is al online en lijkt in veel opzichten op Blendle. Het platform is eveneens een extra afzetkanaal voor bestaande media, al is het concrete titel-aanbod anders. Er wordt op MyJour ook werk van 70 individuele journalisten aangeboden, waaronder de auteurs van TPO Magazine. Het aantal auteurs groeit binnenkort tot zeker honderd. Lezers betalen bij MyJour net als bij Blendle per artikel.

Net als bij TPO Magazine kunnen freelancers bij MyJour hun eigen content direct kwijt zonder tussenkomst van een redactie. De redactie van MyJour maakt wel een inhoudelijke selectie van auteurs afhankelijk van schrijfstijl, inhoudelijke thema’s en aantrekkelijkheid voor het publiek. Niet alle auteurs die zich aanmelden krijgen dus per definitie toegang tot het platform.

Bij MyJour worden freelancers per verkocht artikel betaald. De auteur bepaalt zelf de prijs. Er bestaat een advies hoeveel een artikel zou moeten kosten, op basis van het aantal woorden. Omdat het platform in de opstartfase verkeert, is er weinig te zeggen over wat er al door auteurs is verdiend. Auteurs die via TPO Magazine bijdragen aan MyJour ontvangen negen cent voor een verkocht artikel korter dan 400 woorden. Langere artikelen leveren de auteur 15 cent op.

eLinea

eLinea is tenslotte eveneens een afzetkanaal voor bestaande media. Het belangrijkste verschil met Blendle en MyJour is wederom de selectie van titels, maar ook de abonnementsvorm. Bij eLinea is het abonnement vooral ‘all-you-can-eat’: een lezer betaalt een vast bedrag en kan zoveel lezen als hij maar wil. Dat kost een tientje per maand. Lezers kunnen echter ook losse artikelen kopen.

eLinea werkt wel met individuele auteurs, maar dat zijn uitzonderingen. eLinea beveelt auteurs aan een kanaal te openen bij TPO Magazine. Deze auteurs worden net als bij MyJour op eLinea doorgeplaatst. Als een auteur niet bij TPO Magazine aangesloten kan of wil zijn, is het ook mogelijk alleen bij eLinea artikelen te plaatsen.

Er is ook bij eLinea nog weinig ervaring met wat de inkomsten van freelancers zullen zijn. Auteurs die niet voor TPO Magazine werken bepalen hun eigen prijzen. Bij artikelen uit TPO Magazine zijn de tarieven gestandaardiseerd. Bij losse verkoop leveren deze artikelen bij minder dan 400 woorden de auteur ruim 12 cent op, dat is 70% van de verkoopprijs voor de lezer. Artikelen van meer dan 400 woorden leveren de auteur bij losse verkoop 21 cent op. Als lezers met een all-you-can-read-abonnement dezelfde artikelen lezen, levert dat de auteurs ongeveer de helft van deze bedragen op.

Conclusie

Wat is de waarde van deze nieuwe platformen voor freelancers? Behalve Blendle geven deze platformen freelancers de mogelijkheid een eigen winkeltje te beginnen en niet meer afhankelijk te zijn van de traditionele media en hun hoofdredacteuren. Bij MyJour en eLinea kunnen auteurs zelfs hun eigen tarieven bepalen. Bij TPO Magazine zijn er vaste prijzen en die zijn dus voor alle auteurs gelijk.

Bij elk platform gaat het om zeer kleine bedragen per transactie en dus zijn zeer veel transacties nodig. Het aantal transacties ligt bij alle platformen echter laag, al hopen ze allemaal dat dit binnenkort gaat groeien. De conclusie is dan ook dat deze platformen voorlopig alleen bijverdiensten kunnen opleveren en dat freelancers met hun werk bij de traditionele media moeten blijven leuren.

Digitale platformen laten vooral datgene zien wat veel freelancers al wisten: ze moeten continu waken over de kwaliteit van hun werk, hun tijd efficiënt besteden en hun werk continu aan de man brengen. Dat moest al bij de traditionele media, maar dat moet ook als hun content bij MyJour, TPO Magazine of eLinea te lezen is. Wat dat betreft bieden deze platformen voor freelancers niets nieuws. Ondernemerschap blijft de beslissende succesfactor.

Chris Aalberts

Journalist

Chris Aalberts schrijft over politiek voor onder meer The Post Online en Noordhollands Dagblad. Hij is auteur van onder meer Palermo aan …
Profiel-pagina
Al 6 reacties — discussieer mee!