Het aanbod van Elinea is fors gegroeid. De eerste serieuze Nederlandse Spotifydienst voor losse artikelen is daarmee een feit. Toch kan de kiosk nog winnen aan gebruiksgemak en naamsbekendheid.

Sinds vorige week ben ik weer aangemeld bij Elinea, Neerlands eerste kiosk voor losse artikelen. Inderdaad, dat is niet Blendle maar Elinea. De aanloop naar deze artikelenkiosk stamt al van 2010, maar succes bleef uit. De stekker ging er begin 2012 uit. Na een doorstart eind vorig jaar kiest Elinea voor een andere aanpak.

Om in geijkte mediaclichés te blijven: Elinea is een Spotify-dienst geworden voor losse kranten- en tijdschriftartikelen. Je betaalt een vast maandbedrag voor onbeperkte toegang. Blendle en Myjour kiezen voor het iTunes-model en dat betekent afrekenen per artikel.

AKO of Febo

In december had ik na drie maanden m’n Elinea-abonnement stopgezet. Er gingen te vaak weken voorbij dat ik er niet aan toe kwam. Elinea wilde zich niet nestelen in mijn mediaroutine. Ondertussen mailde PayPal maandelijks braaf dat er 9,99 was afgeschreven. Dat is een fijne reminder voor de mentale accountant. Want wat had ik voor die tien euro bij de AKO of Febo kunnen kopen?

Eerlijk gezegd was ik ook niet echt gecharmeerd door Elinea. Gechargeerd: het aanbod bestond uit een aantal computer-, autotitels, dichters, columns uit HP/De Tijd, spotprenten en een reeks journalistieke auteurskanalen. Het oogde onoverzichtelijk en onvolledig.

Beet, Ros, Railhobby

De collectie is intussen fors uitgebreid. Bovendien is de eerste maand nu gratis. Dus vooruit. En inderdaad, er staat nu wel een kiosk met een serieuze omvang: Viva, Revu, Panorama, NRC reader, OOR, de VARAGids, Nederlands Dagblad, KIJK en nog veel meer, zoals een trits hobbytijdschriften (Beet, Ros, Railhobby, enz) en de freelancers van TPOMagazine.

Het beginscherm van eLinea

Het gaat bij bladen vaak om selecties en niet om alle artikelen uit de recentste editie. Toegang levert geen volwaardige vervanging van een papieren publicatie of de iPad-editie.

Kijkshopgevoel

Groei in omvang levert een nieuw vraagstuk: hoe ga je hierin navigeren? Elinea heeft een aantal filteropties zoals onderwerp en titel/auteur. Daarbij kan het resultaat worden geordend op alfabet, ‘aanbevolen door de redactie’, ‘nieuw’ of ‘laatst bekeken’, dat een indruk geeft van je eigen leesgeschiedenis. Natuurlijk kun je nog de database met je zoektermen te lijf.

Wie z’n favoriete titels regelmatig wil raadplegen, vindt snel de weg; wie zoekt op een actueel onderwerp of een naam ook. Ongericht swipen en klikken is soms aardig. Maar daarmee ligt alle initiatief bij de gebruiker. Elinea beveelt alleen gerelateerde artikelen aan; je kunt geen gepersonaliseerde voorselectie instellen die, als je weer eens terugkomt, nieuwe toevoegingen op jouw voorkeur voorschotelt.

Elinea heet je ook niet welkom, presenteert bij terugkeer geen duidelijke updates en vraagt of adviseert niets. Daardoor maakt de kiosk een beetje verstilde indruk. Elk bezoek voelt hetzelfde; alsof je op maandagochtend de Kijkshop binnenstapt.

Uniforme opmaak

De vormgeving helpt daar niet bij. Artikelen krijgen allemaal dezelfde basisopmaak met hetzelfde lettertype, in een huisstijl die dichter bij een WordPress blog staat dan een tijdschrift of krant. Een column uit NRC krijgt zo een vrijwel identieke look & feel als een artikel uit vorstenblad Royalty of wetenschapsblad KIJK. Alleen een logo en de eventuele illustraties maken een visueel verschil.

Een artikel uit NRC Reader in eLinea

Na een tijdje realiseer je je weer dat kranten en tijdschriften lezen zoveel meer is dan informatieoverdracht via tekst. Onderscheid, herkenning en waardering van artikelen uit individuele titels volgt voor minstens de helft uit lay out en lettertype. Trek teksten uit totaal verschillende tijdschriften door een CMS-mangel en je wringt er iets heel wezenlijks uit: leesbeleving.

Niet iedereen zal dat hinderlijk vinden, omdat gebruik kan verschillen. Leesbeleving is van minder belang bij gericht informatie zoeken of even snel een veel besproken artikel lezen, omdat iemand het deelt via Twitter, want dat kan ook in Elinea. Hoe dan ook, er is nog veel ruimte voor verbetering in beleving en gebruiksgemak.

Voordeel vast bedrag

Het echte interessante en innovatieve van Elinea zit natuurlijk niet in de vormgeving maar in het betaalmodel. Een vast bedrag per maand en verder geen gedoe (alleen als je nog geen PayPal-account hebt is er eenmalig gehannes).

Het begint prijstechnisch steeds interessanter te worden. Je kunt nu een aardige mix van actualiteit, achtergrond en vrijetijdslectuur samenstellen. Je begint bijvoorbeeld met NRC Reader, die kost los 5,99 per maand. Pak er wekelijks nog tien losse artikelen bij uit verschillende bladen en auteurskanalen en het voordeel is duidelijk. Die stukken zijn namelijk ook los te krijgen bij Myjour en (binnenkort) Blendle, maar ze kosten daar 10, 20 cent of meer.

Met zo’n aanbod kan Elinea een serieus alternatief worden. Elinea zal dan nog wel een enorme slag moeten maken in het vergroten van de naamsbekendheid. Dat Nederland het later gestarte Blendle veel beter kent, is een teken aan de wand. Innovatie is waardeloos zonder marketing.

Arno van 't Hoog

Redacteur

Arno van ’t Hoog is freelance wetenschapsjournalist.
Profiel-pagina
Al één reactie — discussieer mee!