Niet alleen kranten en tijdschriften kunnen hun artikelen via Blendle verkopen, ook freelance journalisten kunnen dat. Via TPO Magazine. Hoe dat werkt en wat het oplevert, vertelt Ties Joosten, bij TPO Magazine verantwoordelijk voor het begeleiden van freelance journalisten.

De ervaringen van TPO Magazine na een maandje publiceren in de nieuwste ‘iTunes voor journalistiek’.

Een week of zes geleden ging Blendle live, een dag of tien later verscheen TPO Magazine als voorlopig enige online publicatie in deze ‘iTunes voor de journalistiek’. Er was een hoop om te doen (om de lancering van Blendle bedoelen we), bijvoorbeeld over de rol, positie en inkomsten van freelance journalisten in Blendle. Er vielen harde woorden, tot en met ‘oplichting’ aan toe.

We snappen de discussie: freelance journalisten horen niet alleen eer maar ook loon naar werken te krijgen. Bij ons krijgen ze dat, vandaar dat het ons goed lijkt onze ervaringen met Blendle van de afgelopen weken op schrijven. Dan hebben mensen die de discussie aan willen gaan over rechten en opbrengsten enig zicht op hoe het in de praktijk gaat.

Freelancers in online kiosken

TPO Magazine, onderdeel van The Post Online, is (nu, al gaat het vast veranderen) de enige route die freelancers kunnen bewandelen om zelf hun verhalen in álle online kiosken te laten verschijnen (niet alleen Blendle, maar ook eLinea en Myjour). Freelancers geven zichzelf uit en ontvangen in ruil daarvoor na aftrek van belastingen en commissies grofweg de helft van de bruto verkoopprijs van hun artikel.

Willen freelancers dat? Volgens ons wel. Vanaf het moment dat TPO Magazine in Blendle verscheen zijn we overspoeld met aanvragen van journalisten die mee willen doen. We hebben zo’n beetje tot vervelens toe benadrukt dat ze daar geen gouden bergen van moeten verwachten – betaalde online journalistiek staat nog in de peuterschoenen – maar dat bleek voor de meesten niet de hoofdreden om mee te willen doen. Veel meer waarderen ze dat ze zonder tussenkomst van uitgevers en andere partijen zélf in contact staan met hun publiek. ‘Het draagt bij aan de emancipatie van de freelance journalist’, schreef één van hen.

Inmiddels hebben elf nieuwe journalisten een‘kanaal’ bij ons:

  1. Ben Rogmans (trendwatcher)
  2. Caroline Griep (columniste)
  3. Fréderike Geerdink(correspondente in Koerdistan)
  4. Gepko Hahn(sportgeschiedenis)
  5. Heleen Dekens (mens & zingeving)
  6. Jelmer Luimstra (popmuziek)
  7. Jolanda Breur (levensbeschouwing)
  8. Joost van Egmond(correspondent in Zuidoost-Europa)
  9. Marc van der Sterren (agrarisch journalist)
  10. Nick Kivits(ruimtevaart)
  11. Rolf Schöndorff (economie)

In totaal geven nu 52 freelancers zichzelf uit via TPO Magazine. Er komen er op korte termijn nog een stuk of twintig bij.

Overigens is het ook mogelijk om eenmalig (of heel soms) bij ons een artikel aan te bieden, zonder dat je daarvoor een kanaal begint. Enkele journalisten hebben daar inmiddels met succes gebruik van gemaakt.

Gouden bergen?

En hoe zit het die gouden bergen? De afgelopen weken hebben een aantal artikelen van ons binnen Blendle goed verkocht (voor 28 cent per artikel). Goed betekent in ons geval: enkele honderden keren. Zo wist Thailand-correspondent Jos Campman ervan te profiteren dat hij als eerste een achtergrond over de coup aldaar in Blendle kon publiceren. Op Moederdag stond het artikel #Zondermoederdag van Dore van Duivenbode en Marjolein Stormezand (die eenmalig een verhaal bij ons publiceerden) bijna de hele dag in de top 3 van best gelezen stukken.

Verder is aan de populariteit van de stukken van mediaspecialist Piet Bakker in het algemeen en het artikel van Peter Teffer over het sociale medium van het Europarlement in het bijzonder te merken dat de early adopters van Blendle (natuurlijk) graag lezen over nieuwe technieken en ontwikkelingen in de media. Dat gezegd hebbende: ook het artikel van Ditty Eimers over opnieuw leren met Alzheimer deed het heel aardig. En ja, de kutcolumn van Roos Schlikker werd ook erg vaak aangeklikt.

Bronzen bergen

De eerlijkheid gebiedt te zeggen: er verschijnen bij ons ook artikelen die 7 keer verkopen. Of 3. Of 1. Nul is nog niet voorgekomen, maar gouden bergen zijn het niet. Hoogstens af en toe een zilveren heuvel, en dan nog alleen als de auteurs zelf (en wij) flink per Twitter, Facebook, mail en nog zo wat op de trommel slaan.

Met een lezerspubliek van 60.000 early adopters moet niemand wonderen verwachten, en datzelfde geldt voor wat er bij de twee (nu wat kleinere) concurrenten van Blendle mogelijk is. Het zal even duren voordat de overige 16.700.000 Nederlanders massaal overstappen naar deze nieuwe vorm van lezen – in de muziek duurde het met Spotify tenslotte ook een jaar of vijf voordat de ‘all you can listen to’-kiosken doorbraken.

Blendle wordt steeds beter

Wel zijn we erg gelukkig met de energie waarmee ze bij Blendle en elders na- en meedenken over nieuwe mogelijkheden voor het platform. Zo is het onlangs (provisorisch, maar toch) gelukt om bewegend beeld van de Joep Bertrams in Blendle te publiceren. Omdat weblinks eerst niet werkten (stom, vonden wij) en nu wel (that’s the spirit!). Met kiosken die op die manier gestaag door-innoveren komt het vanzelf goed.

We zijn de samenwerkingen met Blendle, MyJour en eLinea aangegaan met eigenlijk maar één vraag: in hoeverre is het mogelijk om aan het publiek online losse artikelen te verkopen? Na een maand Blendle (en al iets langer in MyJour en eLinea) kunnen wij niet anders zeggen dan: ja, dat kan. En in de toekomst zal het nog een stuk beter kunnen.

Dus inderdaad, het heeft zin om op voorhand alvast te bepalen van wie artikelen eigenlijk zijn en wie ze dus in een online kiosk mag verkopen. Zodat de verdeling in de toekomst goed geregeld is, als er tussen uitgevers en freelancers ook echt wat te verdelen valt. En zodat het, voor freelancers die dat willen, mogelijk blijft of wordt om hun eigen werk zelf uit te geven.

Ook als journalist of schrijver meedoen aan TPO Magazine? Mail naar magazine@thepostonline.nl!

Al 5 reacties — discussieer mee!