Met Wegener ging het bergafwaarts toen de uitgever werd overgenomen door het Britse Mecom. Maar lag dat aan Mecom? Of was het een onontkoombaar lot? Alexander Pleijter zocht naar antwoorden op deze vragen in het net verschenen boek Kranten, ego’s, kapitaal.

Hij werkte meer dan veertig jaar voor De Gelderlander. Hij stond als hoofdredacteur aan het roer van de centrale redactie van Wegener Nieuwsmedia. En nu heeft Louis van de Geijn een boek geschreven. Over Wegener, de uitgever waar hij zo lang zijn brood verdiende.

Kranten, ego’s, kapitaal gaat over pakweg de afgelopen zeven jaar. Zeven loodzware jaren voor Wegener. En voor de mensen die er werken.

Het Nederlandse familiebedrijf komt in 2007 in handen van de Britse investeringsmaatschappij Mecom. En dan gaat het opeens bergafwaarts. De ene bezuiniging volgt op de andere. Het regent ontslagrondes. Redacties komen in verzet. Ze maken zich zorgen over hun baan. En over de kwaliteit van de kranten die ze maken. Mecom is de gebeten hond.

Van de Geijn maakt het allemaal van nabij mee. En nu dus dat boek.

Zwarte piet

Wie denkt dat dit boek uitdraait op een verkettering van Mecom komt bedrogen uit. Op afstandelijke en neutrale wijze reconstrueert Van de Geijn de handel en wandel van Wegener onder de vleugels van Mecom. Hoe Montgommery verwoede pogingen doet een modern en gezond Europees mediaconcern te realiseren. Hoe Jan Houwert zich al snel uit de voeten maakt. Hoe hoofdredacteuren de kont tegen de krib gooien. Hoe Joop Munsterman zich verslikt in zijn ambities.

Nergens krijgt Mecom de zwarte piet toegespeeld. Integendeel. Van de Geijn geeft Mecom-baas Montgommery credits voor zijn ambities. Montgommery komt niet voor de snelle winst, maar wil kranten redden. Hij wil kranten efficiënter laten opereren en het digitale tijdperk in loodsen.

Maar de economie zit tegen. En de advertentiemarkt zit gigantisch tegen. In drie jaar verliest Wegener 68 miljoen euro aan advertentie-inkomsten. Je krijgt als lezer het gevoel dat de neergang van Mecom en Wegener onontkoombaar was.

Op afstand

Van de Geijn slaagt erin om zijn eigen ervaringen en frustraties buiten beeld te houden. Hij blijft op afstand, als neutrale observator. Dat zorgt er ook voor dat het boek nooit echt spannend wordt.

Je krijgt hier en daar het gevoel dat Van de Geijn minder vertelt dan hij weet. Zo blijft hij wat vaag over de rol die de hoofdredacteuren spelen. Ze hebben onenigheid. Maar waarover? En wie zijn het niet met elkaar eens?

Teleurstellende afsluiting

Het boek eindigt met een hoofdstuk waarin Van de Geijn een serie nieuwe journalistiek initiatieven de revue laat passeren, zoals De Correspodent, Mediapart (Frankrijk) en NewsMonkey (België). Waarom blijft onduidelijk. Wat hebben die van doen met de verwikkelingen bij Wegener?

Ik had liever een antwoord gekregen op de crux van het boek: zou het met Wegener anders zijn gelopen als het bedrijf niet in handen van Mecom was gekomen? Zou het dan beter zijn gegaan? En hebben de Wegenerkranten het door Mecom slechter gedaan dan andere regionale kranten in Nederland? Helaas ontbreekt het aan een afsluitend hoofdstuk waarin Van de Geijn deze vragen analyseert.

Desondanks is dit boek zeker de moeite waard voor wie nog eens wil teruglezen hoe het de afgelopen zeven jaren achter de schermen is gegaan met Mecom en Wegener.

Louis van de Geijn (2014). Kranten, ego’s, kaptiaal: De val van de regionale pers. Uitgeverij Atlas Contact.ISBN 9789045027173. 224 pagina’s.

Lees ook andere recensie op De Nieuwe Reporter.

Alexander Pleijter

Hoofdredacteur

Alexander Pleijter is hoofdredacteur van De Nieuwe Reporter. Hij werkt als universitair docent Journalistiek en Nieuwe Media aan de …
Profiel-pagina
Al 2 reacties — discussieer mee!