Op IDFA draait The Newsroom – off the record, een film over de Deense tabloid Extra Bladet, die kampt met een sterk dalende oplage. Poul Madsen is door de krant als hoofdredacteur aangenomen om de krant naar het digitale tijdperk te loodsen. Evelien Vehof sprak met Madsen over zijn pogingen om online aan de weg te timmeren. “Ik heb veel journalisten moeten ontslaan omdat ze weigeren om voor internet te werken.”

Krantenprofessionals opgelet: op IDFA is een film te zien over hoe te overleven als krant anno 2014. In de film The Newsroom – off the record volgt regisseur Mikala Krogh als een ware fly on the wall de redactievergaderingen en belangrijke beslismomenten van de Deense tabloid Extra Bladet.  De camera richt zich met name op hoofdredacteur Poul Madsen die niet vies is van sensatiebeluste verhalen, maar ook een hart heeft voor onderzoeksjournalistiek.

In Denemarken speelt hetzelfde probleem als in heel Europa en dus ook Nederland: veel lezers, maar weinig mensen willen nog betalen voor een papieren krant. Wat te doen?

Krogh  focust zich in de film op de dalende oplage en beslissingen die de hoofdredactie maakt om meer lezers te krijgen, de omgang met ethiek en wat de krant allemaal doen voor een voorpaginaverhaal.

Zo bedenkt Madsen een actiecampagne voor twee Deense gijzelaars die dan al 536 dagen worden vastgehouden in Somalië. Hij wil ze vrij krijgen en besluit om tot de dag dat ze vrij zijn iedere dag iets te schrijven hierover. Er wordt een grote actie op poten gezet en correspondenten in het buitenland worden ingehuurd om meer verhalen van ‘on the ground’  boven water te krijgen. Maar de familie reageert niet positief. Zij willen het liever diplomatiek oplossen in plaats van de media-aandacht te zoeken.

Als de familie liever niet heeft dat u iedere dag schrijft over de gijzelaars gaat u dan niet te ver?

“Ik vind van niet”, zegt Madsen vol zelfvertrouwen. “Wij vinden niet dat we het proces hebben vertraagd, zoals de familie beweert. Wij zijn van mening dat als gijzelaars al 536 dagen vastzitten zonder enig resultaat, dat stil blijven niet helpt, dan waren ze al wel vrij gekomen. Wij hebben de kwestie juist meer aandacht gegeven.”

In de documentaire gaat het heel erg over de dalende oplage. Hoe slecht gaat het met Extra Bladet?

“Ik ben journalist en zou natuurlijk ook de nadruk leggen op het negatieve, dus ik begrijp de keuze van de regisseur. Maar overal in Europa hebben we te maken met een enorme daling. Extra Bladet is een tabloid die het van origine met name goed doet onder de arbeidersklasse, mensen met weinig geld. Op een moment dat er online gratis materiaal wordt aangeboden, hoef je niet raar te kijken dat deze mensen niet meer gaan betalen voor een krant. Daarom ligt onze focus nu helemaal op online.”

Wat doet u online om veel lezers te krijgen?

“Online gaan we op dit moment ontzettend goed. De film is vorig jaar gedraaid. Toen hadden we nog 23.000 unieke bezoekers per dag online. Inmiddels zijn dit er 45.000 per dag met 25.000 betalende bezoekers. Die betalen 5 euro per maand. We doen er alles aan om meer betalende bezoekers te krijgen. De cocktail is eigenlijk hetzelfde als voor onze papieren krant. Veel entertainment en sport. En daarmee kunnen we onderzoeksjournalistiek betalen. Want je kan deze doelgroep niet alleen pure journalistiek aanbieden, maar ook niet alleen entertainment.”

In de film gaat u langs bij de Huffington Post om inspiratie op te doen? Wat heeft u daarvan meegenomen naar Denemarken?

“Bij de Huffington Post hebben ze een televisiekanaal, dat hebben wij inmiddels ook. We zijn nu 2 tot 3 uur per dag live en ondanks dat het duur is om te maken plukken we nu wel de vruchten van deze vorm van maken. Momenteel hebben we 3 miljoen clicks per week voor de tv alleen. We maken reportages over sport en entertainment, en debat is ook een groot onderdeel. Mensen kunnen samen met een redacteur van de krant live met elkaar in debat over bepaalde kwesties. Dat is ontzettend populair. Daarnaast is ons programma Paparazzi ontzettend populair. We volgen een Deense celebrity 24 uur, met toestemming. Mijn doel is 5 miljoen clicks per week. Dus we moeten nog wel flink aan de bak om meer bezoekers te krijgen. Maar ik heb goede hoop.”

Poul Madsen in de documentaire The Newsroom
Poul Madsen in de documentaire The Newsroom

Hoe worden de veranderingen van papier naar online ontvangen bij het journaille?

“Journalisten zijn superconservatief. Ze houden niet van verandering en vinden het medium dat ze vandaag bedienen altijd het beste. Ze vinden de krant belangrijker dan de online versie en houden niet van de transitie naar digitaal. Maar daarvoor ben ik aangenomen bij de krant, om online beter te laten verlopen. Dit heeft tot resultaat dat ik veel journalisten heb moeten ontslaan en daarvoor zijn allerlei nieuwe jonge mensen voor teruggekomen, die online content kunnen maken.”

Hoe lang geeft u de krant nog?

“Twintig jaar. En ik denk dat dit voor alle kranten geldt. Waarschijnlijk wordt het nog wel, net als met lp’s nu aan de hand is, een exclusief modieus medium voor een kleine elite, die het hip vindt om met een papieren versie in een café een verhaal te lezen. Maar je krijgt de jonge generatie niet meer zo ver dat ze nog gaan betalen voor een papieren krant. Dat staat vast.”

Vindt u dat jammer?

“Nee. Ik ben geen papierverkoper. Ik ben een journalist. Mij maakt het niet uit op welk medium ik publiceer. Zolang we de verhalen maar kunnen vertellen. Ik ben alleen bang dat we de transitie niet snel genoeg kunnen maken om meer lezers te trekken. Mijn hart gaat sneller kloppen van een goed onderzoeksverhaal. Maar het moet wel geld opleveren. We kunnen dat alleen financieren door sport en entertainment en dan ben ik niet vies van een goede voorpagina waarin we de privésores van een celebrity uit de doeken doen. We zijn nu heel hard bezig om de site van desktop te transformeren naar mobiel. Daar ligt de toekomst. En we willen best onze verhalen aanpassen voor dat formaat.”


Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met 609, het blad van het Mediafonds.

Al 2 reacties — discussieer mee!