Symen Bosma wordt regelmatig door landelijke media ingehuurd om in het noorden van Nederland reportages te maken. Bijvoorbeeld als een minister Groningen bezoekt. Maar waarom willen ministers hem soms niet te woord staan?

Het begint op te vallen. De bezoekjes van minister Kamp aan Groningen zijn steeds wél bekend bij het Dagblad van het Noorden en RTV Noord en niet altijd bij ons, de correspondenten en hand- en spandienstverleners van de landelijke media. Hebben we iets gemist, hebben we onze contacten niet op orde?

Als ik in de aanloop naar de provinciale statenverkiezingen op pad moet voor een landelijk actualiteitenprogramma, lijkt er iets anders aan de hand. Minister Dijsselbloem spreekt op een verkiezingsbijeenkomst voor zijn partij in café De Beurs in de stad. De minister van Financiën, die zijn begroting niet sluitend kan krijgen zonder de aardgasbaten, in het Groninger hol van de leeuw. Tussen ongetwijfeld verhitte actievoerders. Mooi verhaal.

“Daar gaan we toch niet over discussiëren?”

Van te voren heb ik Dijsselbloems Haagse woordvoerder het verzoek voor een kort interview voorgelegd. Maar die is niet verantwoordelijk op een verkiezingsbijeenkomst, dat is de PvdA. De partijman van dienst vindt het geen probleem, maar Dijsselbloems personal assistent, die hem begeleidt bij dergelijke bijeenkomsten, beslist. Die zal me bellen, zo wordt verzekerd.

Als dat beloofde telefoontje maar uitblijft en de minister al De Beurs binnenloopt, ga ik voor de directe benadering. Zonder camera geef ik hem eerst keurig een handje. “Nee, dat doe ik niet”, is Dijsselbloems stellige antwoord op de vraag of ik hem na afloop van de bijeenkomst twee vragen mag stellen. “Ik ben net bij RTV Noord geweest en spreek nu alleen nog met het Dagblad van het Noorden.”

Op mijn vraag waaróm alleen die regionale media bediend worden – wij zijn het enige landelijke medium dat aanwezig is – trekt Dijsselbloem een grijns. “Wat denk je? Daar gaan we nu toch niet over discussiëren?”

Volslagen verrast blijf ik een paar seconden bedremmeld voor hem staan. Dan volgt: “Ja, je kunt hier wel blijven staan, maar ik doe het toch niet.” Kssst, wegwezen, journalistje!

Ik ben licht van slag. “Trek je er niets van aan”, probeert mijn collega in Hilversum me gerust te stellen. “Zo gaat dat.”

“Het lijkt beleid te zijn”

Ik blijk echter niet de enige te zijn met zo’n ervaring. Ook Volkskrant-correspondent Jurre van den Berg en noordelijk NRC-vrouw Wubby Luyendijk werden in enkele gevallen genegeerd door minister Kamp en zijn jonge communicatieteam. Ook zij konden een minister, die een rol speelt bij de aardgasproblematiek, niet altijd spreken.

“Het lijkt beleid”, oppert Luyendijk. “Ze proberen het aardbevingsdossier klein te maken door alleen noordelijke media te woord te staan.” “Hou het lokaal, is duidelijk het adagium”, twittert Van den Berg.

Navraag bij ‘aardbevingschef’ Rob de Kam van het DvhN leert echter dat ook dát blijkbaar niet de tactiek is. “Want ook wij zijn wel eens overgeslagen. Blijkbaar waait er met het nieuwe communicatieteam van Kamp ook een nieuwe wind.”

“Wij hebben een kernboodschap uit te dragen”

Een verhelderend gesprek met die nieuwe woordvoerder van minister Kamp volgt. Beleid om het aardbevingsverhaal bewust regionaal te houden is er zeker niet, bezweert hij aan de telefoon.

Maar dat niet alle media op de hoogte worden gesteld van alle Kamp-bezoeken, dat klopt wel degelijk. Alleen ‘bewezen geïnteresseerde’ media worden vooraf geïnformeerd.

“Een krant bepaalt toch ook zelf in welk medium hij adverteert?”, debiteert de woordvoerder, op een toon alsof dat de meest voor de hand liggende vergelijking is. Een ministerieel woordvoerder kijkt naar de media zoals een bedrijf zijn doelgroep uitzoekt? “Ja”, zegt de beste man. “Wij hebben een kernboodschap uit te dragen en als we vrezen dat die vertroebeld dreigt te raken door vragen die niet direct met het onderwerp te maken hebben, dan krijgen die media geen uitnodiging.”

House of Cards

Ik ben even stil.

Moderne communicatie, zal het wel heten. En ik zal wel vreselijk naïef en ouderwets zijn.

Maar een ministerie ís nu eenmaal geen bedrijf. En daarom wil ik geen minister die een ‘kernboodschap’ uitdraagt aan media die hij zelf uitkiest.

Ik wil een minister die luistert en die verantwoording aflegt voor zijn beleid. Tegenover elk medium dat daarom vraagt.

Niet omdat hij zo nodig óns van dienst moet zijn, maar wel de kiezers. Daar is hij voor aangesteld en daarvoor betalen we hem.

En woordvoerders als die van Kamp, die iets te veel afleveringen van House of Cards hebben gezien, zou ik een ouderwets goed college staatsrecht toewensen van mijn helaas overleden oude hoogleraar Jan Vis. Dat is geen overbodige luxe.

Discussieavond
Over dit onderwerp organiseert de Noorderperssociëteit op maandag 15 juni aanstaande een discussieavond, met parlementair RTL-journalist en politiek analist Jos Heymans, noordelijk NRC-correspondent Wubby Luyendijk, RTV Noord-hoofdredacteur Mischa van den Berg en Dagblad van het Noorden-journalist Johan de Veer. Locatie: café De Sleutel aan de Noorderhaven 72 in Groningen. De inloop is om 17.30 uur, de discussie wordt gehouden tussen 18.30 en 19.30 uur en daarna is er gelegenheid tot eten en drinken. Meer informatie op de website van de Noorderperssociëteit.

Al 2 reacties — discussieer mee!