Wat een paar uur Periscopen al niet teweeg kan brengen. Nadat Rianne Schuurman zaterdag 6 juni de ‘burgerjournalistiek’ ingestapt was door live verslag te doen van de bommelding bij de Jumbo in Groningen, kwam er van alles op gang.

Nadat TV Noord, het NOS-journaal, RTL-Nieuws, de Telegraaf, Nu.nl, Metro en weet ik welke media nog meer er aandacht aan hadden besteed, stond ‘periscopen’ volledig op de kaart. De blogs die ik zaterdagnacht nog had geschreven voor DNR en voor het Dagblad van het Noorden waren nog dagenlang voer voor journalisten; artikelen stonden bol van mijn citaten met daaropvolgend vele meningen.

Toen ik zondagochtend wakker werd, ging ik er eigenlijk vanuit dat de mediastorm wel weer geluwd zou zijn en we back to normal zouden gaan. Dat was gisteren. Maar één blik op Twitter was voldoende om te weten dat dit een naïeve gedachte was. De berichten over ‘het onderwerp’ stroomden door, ik kreeg er binnen 24 uur honderden volgers bij en terwijl ik rustig met m’n dochter in de tuin van de zon en de stilte zat te genieten, ging de telefoon.

Regels en normen

Een jongeman van wie ik de naam niet meteen verstond zei: ‘Ik ken jou.’ O? ‘Ja, van de haven, daar ligt jullie catamaran’. Dat klopte. Ik verwachtte dat hij ging zeggen dat hij bij de lokale omroep werkte en bedacht dat hij me vast zou vragen voor een interview. Ik had al besloten ‘ja’ te zeggen, toen ik hoorde: ‘.. van JINEK…’ Pardon? Ja, of ik op de bank wilde komen zitten. Nou, daar zeg je natuurlijk geen nee tegen. En meteen stond ook die zondag weer in het teken van de media. Nog eens teruggebeld worden, dochter en zoon die meteen riepen dat ze mee wilden en het de wereld in appten naar vrienden en medestudenten.

Op Twitter begon men zich intussen af te vragen waar het heen zou gaan met deze vorm van journalistiek. Kon het wel dat ik gezegd had dat de NOS mij ‘volgde’ en de beelden live uitzond? Moet er misschien wetgeving komen? Je kunt toch niet iedereen zomaar filmen? Dé journalistiek heeft daar ethische normen en regels voor, maar een ‘burgerjournalist’…?!

’s Avonds een Skype-gesprek hierover met ‘social media specialist’ Erik Jan Koedijk die me tijdens het periscopen flink gevolgd had. Tot dan toe kende ik hem niet, maar met sommige mensen heb je meteen een klik.

Eva’s kleedkamer

Die maandagavond op weg naar JINEK stond m’n telefoon niet stil en op de achterbank trokken de studenten een fles (Jumbo)-wijn open en gaven me adviezen voor mijn rol in de uitzending. Zij wisten het wel; gewoon jezelf zijn, je hebt een goed verhaal, én even zwaaien. Goed. Bedankt.

Uiteraard startte ik voor de deur van de studio op het Westergasterrein in Amsterdam met periscopen. Dat was ik wel aan m’n ‘stand’ en volgers verplicht. Achter de schermen bij JINEK filmen en vragen stellen. De andere gasten, onder wie Hans Kazan en Jet Bussemaker, moesten er wel even aan wennen. Evenals Eva Jinek zelf. Die, zoals ze later in de uitzending zei, zich druk maakte om de rommel in haar kleedkamer. Daar had ik de camera niet op gericht, dus geen zorgen.

Periscopen tijdens congres

De volgers bleken het periscopen wel weer amusant te vinden en haakten weer aan. En daarmee kom ik op een ander punt dat veel discussie opriep deze week.

Hoewel het er nu geen honderden waren, bewees dit wel dat periscopen niet alleen ‘een leuk speeltje is, maar journalistiek enkel van belang bij ongelukken en (gewelddadige) incidenten’, zoals Jean-Pierre Geelen het in zijn stuk in de Volkskrant noemde. Het is namelijk ook een ‘leuk speeltje’ voor andere doeleinden.

Ik zag de afgelopen week bijvoorbeeld ineens bekende Nederlanders en journalisten periscopen in parken, op boten en in de keuken tijdens het koken. En ook zij hadden veel volgers. Zelf interviewde ik na het Communicatiecongres van Logeion een aantal sprekers via Periscope en het mooie is dat dan niet-congresgangers ook hun vragen kunnen stellen en meteen antwoord krijgen.

Het oude denken

De komende tijd zitten we met z’n allen nog in de ‘experimenteer-fase’. Ik zou zeggen; laten we daar eens van genieten en laat het eens gebeuren. Ga niet meteen vanuit het oude denken aan de slag met wetgeving en regels. Kijk eerst eens hoe het zich ontwikkelt, welke rol de reguliere media gaat innemen, maar vooral: wat het met mensen doet.

Want wat ik bij het terugblikken op deze, toch wel enerverende, week nog wel het mooist vind, is om te zien hoe snel iedereen aanhaakt. Ik geniet van al die berichtjes die ik langs zie komen met de melding: ..naam… is gestart met Periscope, …naam…volgt jou nu op Periscope…

Ik heb al een aantal nieuwe starters gevolgd en die hebben soms prachtige creatieve invalshoeken. Dat gaan we toch niet meteen doodslaan? Laat mensen eerst maar eens spelen met dit ‘leuke nieuwe speeltje’.

Al één reactie — discussieer mee!