Vorige week lanceerde Mediahuis Nederland een nieuw initiatief voor jongeren: Mindshakes. Maar waarom verscheen sinds de lancering geen nieuwe content op de website van Mindshakes? Hoofdredacteur Ward Wijndelts legt het uit.

Gisteravond tweette Alexander Pleijter, lector ‘journalistiek & innovatie’ aan de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg en hoofdredacteur van De Nieuwe Reporter, het volgende:

Doordringen tot timelines

Voor mij is deze tweet een mooie aanleiding om iets meer te vertellen over de doelstelling van Mindshakes: Mindshakes wil doordringen tot de timeline van geïnteresseerde Nederlanders. Om dat doel te bereiken hebben we een paar dingen besloten:

1. We concentreren ons op een select aantal onderwerpen waarvan we weten dat ze als zeer relevant worden ervaren: prestatiestress, escapisme, roem bereiken, de ander (vluchtelingen, i.c.), en zo nog een paar. Deze set is dynamisch: we blijven goed luisteren naar de behoeftes, we kijken goed naar de wereld. Onze inspiratiebron voor deze aanpak: de filosofie van Quartz.

2. We beschouwen de ‘agora van dienst’ als ons primaire podium. Herfst 2015 is dat voor 18-34-jarigen zonder twijfel Facebook en YouTube. Dat is dus waar we willen zijn: op hun Facebook-timeline en tussen hun YouTube-subscriptions. Een eigen site hebben we omdat we Mindfood willen bieden; verdieping, bronnen, achtergronden bij onze posts. En omdat we wel eens een video zullen publiceren waar (bijvoorbeeld) een naakte vagina (functioneel bloot, hoor!) in te zien is, iets wat we op Facebook niet hoeven te proberen. Ik verwacht dat het grootste deel van de interactie met ons merk buiten de site zal plaatsvinden.

3. Een post publiceren is voor ons het begin van een zoektocht naar het publiek van die post. Als wij een video publiceren waarin Tineke Ceelen uitlegt wat het verschil is tussen een vluchteling en een migrant, dan gaan we niet achterover leunen en hopen dat het verhaal zijn publiek vindt, integendeel: we draaien aan alle knoppen die we kunnen bedenken totdat de boodschap zijn publiek heeft bereikt. Als we op die manier per jaar een paar honderd eigen, hoogwaardige verhalen kunnen verspreiden onder een (hopelijk) steeds groter wordende groep mensen, dan ben ik trots, want dan hebben we onze doelstelling bereikt: verhalen die een nieuw perspectief bieden, in nieuwe vormen verpakt, onder de aandacht brengen van een publiek dat (steeds) minder aansluiting vindt bij kwaliteitsjournalistiek in de traditionele vorm.

Link to the rest

Wat ik me nu nog zou afvragen is: wat doet Mindshakes met het nieuws van de dag? Dat negeren we niet, we pakken het alleen aan volgens de methode van Jeff Jarvis, ooit in Nederland geïntroduceerd door Ernst-Jan Pfauth bij nrc.nl:

Do what you do best and link to the rest. The link forces specialization. The specialization fosters collaboration. Specialization creates a demand for quality.

Waar komt dat bij ons op neer? Als The Intercept een briljante documentaire publiceert wijden wij daar een quotecard aan. Als een onderwerp relevant is voor ons publiek en we merken dat er weinig tot geen aandacht voor is, dan maken we er een korte video over. Zo zal er binnenkort een video verschijnen over H&M, en wat ze waar hebben gemaakt van de toegezegde verbeteringen aan de fabrieken in Bangladesh waar ze kleding bij inkopen.

Tot slot zullen we onze volgers dagelijks voorzien van een nieuwsbrief met precies dat nieuws wat je móét weten (en dat op alle plekken tot stand gekomen kan zijn: of het nu bij de NOS is, The Guardian, of een eenzame blogger met verstand van zaken).

We zijn dus zeker niet vies van het nieuws van de dag, we willen als mediamerk heus een ‘hartslag’ hebben: we publiceren er alleen selectief over, en dan vooral op onze Facebookpagina. Dus volg die vooral, zou ik zeggen. Want op een desktopcomputer naar een website kijken is… 🙂

Dit stuk verscheen eerder op het Tumblr-blog van Mindshakes.

Nog geen reactie — begin de discussie!