Dit is zo’n verhaal waarvan je denkt: too good to be true. Na een zoektocht van vier jaar, reconstrueerde de Noorse Dagbladet-journalist Bernt Jakob Oksnes het verhaal van een baby die in een plastic zak gevonden werd. Het verscheen in negen delen in de krant en werd een hype. Uiteindelijk besloot Dagbladet abonnees eerder toegang tot het verhaal te geven, wat de krant duizenden nieuwe abonnees opleverde.  

Baby in a plastic bag’ dat inmiddels in het Engels vertaald is en online te lezen, verscheen in negen delen over een periode van vijf weken. Een miljoen Noren lazen het stuk – ruim twintig procent van de bevolking.  

Het verhaal gaat over een baby die 25 jaar eerder in een plastic zak werd achtergelaten op een kerkhof. De baby bleek nog te leven en allerlei mensen komen in beweging om de baby zo snel mogelijk bij een arts te krijgen. Oksnes deed 2,5 jaar onderzoek naar de zaak en vloog onder meer naar de Filipijnen – waar de moeder van de baby nu woont.

Ongewoon

Op Nieman Storyboard vertelt Oksnes:

‘Ik zoek altijd naar ongewone personages en verhalen. Deze keer wilde ik een verhaal documenteren van een pasgeboren baby die dood of levend werd gevonden, zonder een bekende ouder. Ik herinnerde me uit mijn kindertijd een paar van deze gevallen en die hadden indruk op me gemaakt.’ Hij vond tien gevallen in de afgelopen dertig jaar in Noorwegen. ‘Ik dacht: hier is een enorm, episch verhaal over leven, dood en liefde. Een verhaal over een pasgeboren babyjongen in een plastic zak op een kerkhof in Oslo.’

Een krantenverslaggever, naast zijn werk voor de krant, 2,5 jaar onderzoek laten doen voor een verhaal is ook in Noorwegen ongewoon. Maar de krant had een potje voor kwaliteitsprojecten. Oksnes deed een aanvraag en zijn verzoek werd gehonoreerd. Tweede hulplijn was zijn veel bekroonde eindredacteur die intensief met hem samenwerkte, al tijdens het schrijfproces.

Hype creëren

Twee keer per week verscheen een nieuwe aflevering van de serie online; op zondag en woensdag. Nadat deel drie was verschenen, wachtte het team een week met het publiceren van deel vier. Het idee was om zo een hype te creëren en te wachten tot meer mensen waren aangehaakt.

Het was een experiment, zegt Oksnes nu. Het werkte.

‘Verspreiding van hoofdstukken gedurende meerdere weken had een commercieel voordeel, zo bleek. Halverwege de reeks besloot ons management om het volgende hoofdstuk vroeg aan te bieden aan onze premium abonnees. Het leidde tot een lawine van nieuwe abonnees. Geen enkel verhaal in de digitale geschiedenis van de krant had meer abonnees gegenereerd.’

Het verhaal werd gedeeld door bloggers en twitteraars in 45 landen. Oksnes werkt inmiddels aan een nieuw verhaal dat ook in afleveringen zal verschijnen en dat een sterke link heeft met Nederland. Maar of dat ook in delen zal worden gepubliceerd? Oksnes:

‘Het is een beetje onethisch om dat te doen, want het verhaal loopt niet goed af. We zijn er nog over in discussie.’

Bernt Jakob Oksnes spreekt op 20 april op de conferentie True Stories: Find your voice within the European narrative tradition.

Nog geen reactie — begin de discussie!